ماجرا فقط مترو توکیو یا تهران نیست.
اصلِ داستان اینه که «نظم» تو جزئیات تعریف میشه.
یه خط روی زمین، یه تابلو کوچیک یا یه قانون ساده… همینا میشه تفاوت بین آرامش و شلوغی، بین احترام و بیقراری.
تو توکیو، هر صف رنگ خودش رو داره و اون نوار زرد مقدسه؛ کسی جرئت نداره روش بایسته.
ولی تو تهران… هنوز در قطار کامل باز نشده، همه میخوان هل بدن و زور بزنن که زودتر سوار شن. نه صفی هست، نه صبری. نتیجهش؟ استرس، معطلی، دلخوری و گاهی حتی درگیری.
وقتی شهری به شهروندش یاد میده چطور درست وارد قطار بشه، همون شهر فرداش بهش یاد میده تو رانندگی، تو صف بانک یا حتی تو بیزنس منصف و منظم باشه.
این دیگه اسمش فقط مدیریت شهری نیست؛ این یعنی فرهنگسازی.
برای منِ سازنده، این پیام روشنه: معماری فقط ساخت دیوار و سقف نیست.
یعنی نظم، کیفیت و احترام رو هم بسازیم؛ تو پروژه، تو محله و تو شهری که تحویل میدیم
#محمد_دبیری#مترو#ژاپن#ساخت_ساز