ما توی صنعت ساختوساز یه بیماری قدیمی داریم:
سازندهها بهجای اینکه به معمار اعتماد کنن، میخوان خودشون نقش طراح رو هم بازی کنن.
نتیجه؟ ساختمونهایی که فقط فروش میرن، اما هیچوقت الهامبخش نمیمونن.
معماری وقتی زنده میشه که معمار فرصت نفس کشیدن داشته باشه.
سازنده باید دغدغههاشو بگه، ولی تصمیم آخر رو بذاره دست طراح.
اونوقته که یه پروژه از یه چهاردیواری ساده، تبدیل میشه به یک «اثر».
این حرف فقط دفاع از معمار نیست؛ دفاع از آیندهی شهره.
شهر امروز، نتیجهی انتخابهای ماست؛
و شهر فردا، نتیجهی اعتمادیه که امروز به متخصص میکنیم.
و این ساختمونی که میبینی، دقیقاً حاصل همین نگاهه؛
جایی که ما دخالت نکردیم و گذاشتیم معمار کارشو بکنه.
معرفی تیم طراحی:
طراحی: دفتر معماری گرید @gridoffice
معماران: مینا سعادتفرد، علی ارزاقی
@ali_arzaghi
@minasaadatfard