یه جایی میخوندم که افراد باهوش در معرض خطر بزرگی هستن:

مغزشون توانایی بیشتری برای توجیه تنبلی و انفعال داره. می‌تونن پیش دادگاه درونشون و بقیه‌ی مردم، خودشون رو به راحتی تبرئه کنن.
‌به همین خاطره که یا دچار اهمال گرایی میشن یا کمال گرایی و فرصت ها رو از دست میدن یا از فرط خستگی و بی حوصلگی فرصت ها رو اشتباه شناسایی میکنن!

شما تجربه‌اش رو دارید؟