امشب بعد از شش سال، همایون شجریان دوباره تو شیراز روی صحنه رفت و چه خوب که «قاصدک» رو هم خوند…
قاصدک برای من فقط یه آهنگ نیست، یه عالمه حس و خاطره‌ست.
جالبه که خود این شعر هم قصه‌ی انتظار و چشم‌به‌راهیه…
انگار بعد از شش سال، قاصدک بالاخره خبر خوش آورد.
و چقدر جای استاد محمدرضا شجریان خالی بود…
مردی که صداش برای چند نسل از ما فقط موسیقی نبود، بخشی از خاطرات و زندگی‌مون بود.
امشب همایون خوند و من بارها یاد پدرش افتادم.
چه میراث قشنگی از پدر به پسر رسیده… ❤️
دیوار من