120متر آرامش در آخرین طبقه با ویو ابدی...

خداوندی که به شدت کافیست ...

بعضی خانه ها فقط چند دیوار و سقف اند...

اما بعضی خانه ها، هر غروب داستان تازه ای از شهر برایت تعریف می کنند.

این واحد 120 متری در طبقه پنجم، آخرین طبقه یک ساختمان دو واحدی است؛ جایی که سکوت، نور و چشم انداز، همسایه های همیشگی تو هستند.

نور از دو سمت خانه جاری می شود و در هر ساعت از روز، فضای خانه چهره ای تازه به خودش می گیرد. دو اتاق خواب، پارکینگ، آسانسور، انباری، بالکن و همه امکاناتی که انتظارش را داری، اینجا فقط بخشی از ماجرا هستند.

و اما برگ برنده...
روف گاردنی که شهر را زیر پاهایت می گذارد؛ با ویویی ابدی که قرار نیست روزی پشت برج یا ساختمانی پنهان شود.

این خانه مناسب کسانی نیست که فقط دنبال چند متر بنا هستند...
مناسب کسی است که می خواهد هر روز، از پنجره خانه اش نفس بکشد.

اگر فکر می کنی این توصیف کمی اغراق آمیز است، فقط یک بار از نزدیک ببینش...
احتمالاً ادامه داستان را خودت خواهی نوشت.