دعوت به یک هم خانه آرام و محترمانه در محیطی فرهنگی

در روزگاری که آرامش، از ارزشمندترین و کمیاب ترین موهبت های زندگی است، خانه را پیش از آنکه صرفاً مکانی برای سکونت بدانم، مامنی برای آرامش، احترام، اعتماد و آسودگی خاطر می دانم. در جست وجوی هم صحبتی و هم زیستی با فردی هستم که ادب را بر هیاهو، صداقت را بر ظاهرسازی و احترام را بر هر ملاحظه ای مقدم بداند؛ انسانی که به حرمت حریم شخصی باور داشته باشد و بداند آرامش یک خانه، حاصلِ درک متقابل، رفتار شایسته و نگاهی انسانی است.اینجانب کارمند، ساکن تهران و مدرس فلسفه و عرفان هستم و به اقتضای برنامه تدریس، هفته ای سه روز در قم حضور دارم. ازاین رو، حضورم در منزل محدود بوده و بخش عمده زمانم در محل کار، دانشگاه و فعالیت های آموزشی سپری می شود.
طبیعتاً اگر هم خانه، علاوه بر داشتن روحیه ای محترم و مسئولیت پذیر، علاقه مند به مباحث فلسفی، عرفانی و مسیر رشد و تعالی فردی باشد، این همراهی می تواند رنگ و معنایی دلنشین تر پیدا کند.اگر نگاه شما به هم خانگی، فراتر از اشتراک یک فضای فیزیکی و مبتنی بر آرامش، متانت، اعتماد و احترام متقابل است، گفت وگویی کوتاه می تواند سرآغاز آشنایی ای ارزشمند و تجربه ای آرام باشد.