سال‌های مدیریت به من یاد داد
آدم‌ها همیشه با عملکردشون تعریف نمی‌شن؛
گاهی با «حسی» که نسبت به خودشون دارن کار می‌کنن.
اون حس‌ه که نوع تصمیم‌گیری، ارتباط، حتی سرعت کار رو شکل می‌ده.

به‌مرور فهمیدم وظیفه‌ی مدیر فقط «تقسیم کار» نیست؛
باید فضا رو طوری بسازه که آدم‌ها از درون آروم باشن
تا توان واقعی‌شون دیده بشه.
چون وقتی درون آدم شلوغ باشه،
نه خروجی درست می‌ده
نه تیم از کنار هم‌ بودنش چیزی می‌سازه.

برای همین همیشه دنبال این بودم که
توی مجموعه آفتاب یک فرهنگ روشن بسازم:
جایی که آدم‌ها
نه برای تظاهر،
نه برای رقابت،
نه برای اثبات،
بلکه برای رشد واقعی کار کنن.

این پست درباره «رفتار» نبود؛
درباره‌ی ریشه‌ی رفتار بود.
درباره‌ی همون چیزایی که تو جلسه‌ها گفته نمی‌شن
اما زیرپوستی، مسیر یک تیم رو تغییر می‌دن.

اگر شما هم تو کار تیمی‌تون به چنین نشونه‌هایی برخورد کردین،
خوشحال می‌شم تجربه‌تون رو بنویسین.
گاهی یک جمله از شما
می‌تونه مسیر آدم دیگه‌ای رو روشن‌تر کنه.

#آفتاب #محمد_دبیری #مدیریت #رهبری #ساخت_وساز #منابع_انسانی #تجربه_مدیرعاملی #توسعه_سازمانی #HR #تیم_سازی #رفتار_حرفه‌ای #تجربه_زیسته