اکسپلور پست ها

انتخاب شهر حذف همه
حداقل یک شهر را انتخاب کنید.
انصراف
تائید
آگهی ها
جستجو
پست ها
چت
داشبورد
وکیل ایمان صامت پروفایل - استوری های جدید

وکیل ایمان صامت

محمد جواد رئیسی پروفایل - استوری های جدید

محمد جواد رئیسی

املاک رادین پروفایل - استوری های جدید

املاک رادین

سیامک محمودی پروفایل - استوری های جدید

سیامک محمودی

احمد انصاری پروفایل - استوری های جدید

احمد انصاری

محسن مشعشع پروفایل - استوری های جدید

محسن مشعشع

بازار پژوهان مبتکر پروفایل - استوری های جدید

بازار پژوهان مبتکر

دکتر مهری پروفایل - استوری های جدید

دکتر مهری

مهران حسن زاده پروفایل - استوری های جدید

مهران حسن زاده

ارمغان ابراهیم زاده پروفایل - استوری های جدید

ارمغان ابراهیم زاده

مسعود داداشی پروفایل - استوری های جدید

مسعود داداشی

امین سلمانی پروفایل - استوری های جدید

امین سلمانی

هادی غالبی پروفایل - استوری های جدید

هادی غالبی

مسکن رابینسون پروفایل - استوری های جدید

مسکن رابینسون

مهندس محمدرضا نعیمی پروفایل - استوری های جدید

مهندس محمدرضا نعیمی

ایجاد پست
محمد دبیری
2 ماه قبل
0 0

سال‌های مدیریت به من یاد داد آدم‌ها همیشه با عملکردشون تعریف نمی‌شن؛ گاهی با «حسی» که نسبت به خودشون دارن کار می‌کنن. اون حس‌ه که نوع تصمیم‌گیری، ارتباط، حتی سرعت کار رو شکل می‌ده. به‌مرور فهمیدم وظیفه‌ی مدیر فقط «تقسیم کار» نیست؛ باید فضا رو طوری بسازه که آدم‌ها از درون آروم باشن تا توان واقعی‌شون دیده بشه. چون وقتی درون آدم شلوغ باشه، نه خروجی درست می‌ده نه تیم از کنار هم‌ بودنش چیزی می‌سازه. برای همین همیشه دنبال این بودم که توی مجموعه آفتاب یک فرهنگ روشن بسازم: جایی که آدم‌ها نه برای تظاهر، نه برای رقابت، نه برای اثبات، بلکه برای رشد واقعی کار کنن. این پست درباره «رفتار» نبود؛ درباره‌ی ریشه‌ی رفتار بود. درباره‌ی همون چیزایی که تو جلسه‌ها گفته نمی‌شن اما زیرپوستی، مسیر یک تیم رو تغییر می‌دن. اگر شما هم تو کار تیمی‌تون به چنین نشونه‌هایی برخورد کردین، خوشحال می‌شم تجربه‌تون رو بنویسین. گاهی یک جمله از شما می‌تونه مسیر آدم دیگه‌ای رو روشن‌تر کنه. #آفتاب #محمد_دبیری #مدیریت #رهبری #ساخت_وساز #منابع_انسانی #تجربه_مدیرعاملی #توسعه_سازمانی #HR #تیم_سازی #رفتار_حرفه‌ای #تجربه_زیسته

محمد دبیری
2 ماه قبل
0 0

من سال‌ها تو «آفتاب» کنار آدم‌های متفاوت کار کردم، از تازه‌وارد تا مدیرانی که از خاک درآمدن. تو این مسیر یه نکته تلخ ولی مهم رو دیدم: آدمای واقعا وفادار، اغلب کم‌ترین سهم دیده‌‌شدن رو دارن. نه به خاطر ضعف، به خاطر «همیشه بودن». ما مدیرها عادت می‌کنیم؛ به اون‌هایی که دائم هستن، کم‌تر توجه می‌کنیم. آدم‌هایی که سروصدا نمی‌کنن، دنبال تعریف نیستن و هر روز بی‌حرف کارِ خودشو می‌کنن، راحت تبدیل می‌شن به پس‌زمینه. تا وقتی هستن، به چشم نمی‌آیند، اما همین‌ها ستونِ کارن. من خودم این اشتباه رو کردم؛ دیر دیدم، دیر تشویق کردم، دیر قدرشون دونستم. از یه جایی به بعد قانونم این شد: آدمِ وفادار رو قبل از خسته شدنش ببین، دستاوردها رو ثبت کن، و سکوت رو با رضایت اشتباه نگیر. سازمان سالم با سروصدا نمی‌چرخه، با آدم‌های اصیل می‌چرخه. اگر شما هم تجربه‌ای از آدمای وفادار تیمتون دارین، یا خودتون جزوشین، بنویسین، دوست دارم بشنوم. #آفتاب #محمد_دبیری #ساخت‌و‌ساز #رهبری #مدیریت #تجربه_زیسته #وفاداری_سازمانی